Chiang Mai: same same but different!

13 april 2010 - Chiang Mai, Thailand

Wat is er weer veel gebeurd in 1 week tijd! Afscheid genomen van het Wildflowerhome, Frank opgehaald en Songkran (het waterfestival) is begonnen in Chiang Mai!
Laat ik beginnen bij mijn laatste dagen op het Wildflowerhome. Ons dagje uit naar de Hotsprings was erg geslaagd. Met 1 pick-up auto waarin 28 mensen zaten (11 volwassenen) en enkele scooters vertrokken we met alle moeders en kinderen naar de hotsprings. Sommige van de moeders waren er al vaker geweest en keken er erg naar uit. Daar aangekomen bleek echter dat ook het zwemwater te heet was, dus besloten we naar een zwembad te gaan waar je wel kon zwemmen. Weer met al die mensen in de pick-up, geen pretje. Vooral niet toen onze chauffeur (Duitse vrijwilliger) verdwaalde. Ik kreeg werkelijk overal kramp (met op elk been een kind en een tegen mn arm aanslapend) maar de Thaise moeders zaten er heel ontspannen bij. Voor hen was het echt een uitje. Dus bleek ik ook maar glimlachen zoals alle Thai altijd doen! De vreugde was groot toen we eindelijk het zwembad vonden. De meeste moeders wilde eerst zelf het water niet in, maar na een halfuur bedachten ze zich en moest ik advies komen geven over badpakken. In Thailand is het heel gewoon om een badpak te huren bij het zwembad, en de meeste moeders en kinderen hebben ook geen eigen zwemspullen. Het was echt een hele leuke dag en de moeders hebben ons wel twintig keer bedankt, wat natuurlijk niet nodig was.
Vrijdag was dan ons echte afscheid. Ik zag er best wel een beetje tegenop, je hebt toch vier weken je intensief ingezet voor het project en samengewerkt met alle mensen. Het voelde als veel langer dan vier weken en je dan te beseffen dat je die mensen niet meer gaat zien was toch een gek idee. Aan het einde van de dag kregen we een praatje en bijna alle moeders probeerden wat in hun Engels te zeggen. Erg lief! We kregen een heel leuk aandenken: een zelfgemaakt armbandje en een zelfgemaakte tas met onze naam erop geborduurd!
Lang tijd om te vervelen had ik niet want ik moest ook gedag zeggen tegen mijn huisgenoten en de medewerkers van Friends for Asia. Ik had een leuk guesthouse gevonden in de binnenstad en ben daar gaan inchecken om daarna Frank op te gaan halen van het vliegveld. Ik was ruim op tijd op het vliegveld. Het is een piepklein vliegveld met 2 ontvangsthallen: 1 voor binnenlandse vluchten en 1 voor internationale vluchten. Frank kwam uit Bangkok dus ik stond bij de binnenlandse vluchten te wachten. En jahoor, ik stond verkeerd! Frank was met 4 andere westerse mensen de andere kant opgestuurd, omdat zij geen thaise mensen waren. Maar goed, ondanks dat ik verkeerd stond was het heel erg leuk om elkaar weer te zien! Vanaf nu zijn we dus weer samen en zal er in deze weblog in de 'wij-vorm' gepraat worden!

Vanaf nu mag ik (Frank) eindelijk mijn schrijfdebuut maken op deze site! Nadat we elkaar gevonden hadden op het vliegveld en de bagage in het guesthouse gedropt hadden zijn we de stad in gegaan. Het straatbeeld is een stuk anders dan dat van een Europese stad. Het oude centrum onderscheidt zich niet echt van de rest van de stad qua bebouwing, er zijn alleen wat oudere tempels te vinden dan in de rest van de stad. Daarnaast is het verkeer is een grote chaos. Volgens Suus went het vanzelf maar dat lijkt mij sterk, in de halve week dat ik er ben heb ik al genoeg inspiratie opgedaan voor een boek over de knotsgekke verkeersdeelnemers in Chiang Mai. In dat boek is de chauffeur van onze trektocht die we maandag gedaan hebben een van de hoofdpersonen. Na een onrustig ritje zijn we uiteindelijk veilig aangekomen bij de start van onze trektocht, een "authentiek" dorpje met meer souvenierskraampjes dan normale huisjes. Vandaar hebben we een klein uurtje dor de jungle gelopen richting het olifantenkamp. Tijdens de tocht attendeerde onze gids ons continu op fruitbomen en kruidengewassen die in het wild groeien. Wij waren vooral enthousiast over de lycheeboom en de rambutanboom. Helaas is het pas over vijf weken het seizoen voor rambutans, dan komen we erachter hoe deze misterieuze vruchten smaken. Voorlopig luidt de beschrijving net een lychee, same same but different. Dit zinnetje wordt veel gebruikt door Thai die je iets uit proberen te leggen maar het niet goed onder woorden kunnen brengen in het Engels. Als ze dan iets zien met een of meerdere dezelfde eigenschappen dan wijzen ze erop en zeggen ze: "same same but different".

Na al deze mooie natuurpracht kwamen we aan in t volgende dorpje waar het olifantenkamp gevestigd was. Hier kwam het voorlopige hoogtepunt van de reis: een rit op een olifant. Het eerste stuk was wat onwennig, je zit al hoog op zo'n olifant en wij hadden nog eens de grootste uit het kamp. Na een kwartiertje vroegen we aan onze mahout (olifantenbestuurder) of hij een foto wilde maken van ons. Prompt springt hij naar beneden en maakt duidelijk dat ik zijn plek in mocht nemen op de kop van de olifant. In een woord fantastisch, het gaf mij een veel beter gevoel om direct op de olifant te zitten dan op een grote stoel. Ik kan het niet helemaal verklaren maar ik voelde me wel een stoere mannetje, totdat ik terug wilde klimmen om naast Suus weer in het zitje plaats te nemen, zodat onze mahout de olifant weer kon rijden. Om dit te bereiken zou ik een ware circusact uit moeten voeren door te gaan staan terwijl de olifant gewoon door liep. Een olifant schreidt niet echt netjes vooruit maar sjokt gewoon met heel zijn lichaam van links naar rechts. Dit zorgde ervoor dat ik me al goed vast diende te houden terwijl ik zat, laat staan dat ik ging proberen op te staan, om te draaien en in een stoel klimmen naast Suus. Na een korte analyse van de kans om in het ziekenhuis te komen ben ik maar gewoon blijven zitten waar ik zat. Onze mahout vond het ook wel goed en gaf me een briefje aan met olifantentaal, de commando's waarop de olifant reageert. Dit werkte verbazingwekkend goed en met hulp van onze mahout heb ik de olifant bestuurd gedurende het restant van de rit! De rest van de dag zijn we onder andere nog naar een tweede toeristisch dorpje geweest waar enkele bijzondere stammen hun waren probeerde te verkopen. Zo waren hier de Longnecks en de Bigearstammen aanwezig, bij de een hebben de vrouwen zoveel mogelijk ringen om hun nek en bij de andere hebben ze een zo groot mogelijke schijf in hun oorlel. Erg raar om te zien! Daarnaast hebben we ook nog een waterval bezocht en een stuk op een bamboevlot de rivier afgedreven. Vooral de waterval was erg mooi, we waren daar namelijk maar met z’n vijven: ons gids en een Australisch stel waar we de hele dag mee optrokken. Leuk, zo’n stuk mooie natuur voor jezelf!

Inmiddels is in Chiang Mai het Sonkran festival al begonnen. Officieel wordt er met dit festival het Thais nieuwjaar gevierd. En met het nieuwe jaar wordt er volgens mij bedoelt dat de zon van positie veranderd. Dit feest wordt ook wel het waterfestival genoemd. Van dinsdag 13 tot en met donderdag 15 april is het officiele festival, maar eigenlijk kan je hier in Chiang Mai sinds zondag al niet meer over straat zonder nat gegooid te worden. Langs alle straten in het centrum staan hele groepen mensen gewapend met waterpistolen, emmers en gigantische tonnen met water. Iedereen die er langs komt wordt natgegooid. Tegelijkertijd rijden er pick-up trucks rond met daarin groepen mensen die ook emmers water bij zich hebben om iedereen die zij passeren nat te gooien. Dit hadden wij vooraf al gehoord en konden er ons weinig van voorstellen. Om een indruk te geven hoe het er aan toe gaat hebben we enkele foto’s en ook filmpjes gemaakt. Wij dachten dit nog relatief veilig te kunnen doen op zondag, aangezien het festival pas dinsdag begint. Toch heeft onze camera al twee emmers water overleefd. We hebben wat problemen met het uploaden van de foto’s maar de filmpjes staan al wel op de site. We proberen zo snel mogelijk de resterende foto’s online te zetten.

Wij gaan nu in dit heerlijke weer, zo’n 45 graden, wildvreemden nat gooien! We hebben de afgelopen dagen wat mensen ontmoet en afgesproken om als team Holland de strijd aan te gaan met de rest. De uitslag komt in de volgende blog!

Groetjes en liefs,

Frank en Suus

Foto’s

12 Reacties

  1. oma de Bruin:
    13 april 2010
    Hoi,
    Ziet er weer patent uit hoor. De filmpjes geven een leuk beeld, zeker met het geluid erbij. Ga lekker verder genieten, wij genieten mee.

    Liefs
    mama
  2. Glenn:
    13 april 2010
    stoer mannetje hoor! ;)
  3. Kim:
    13 april 2010
    Leuk om te lezen!
    En wat fijn dat jullie nu samen kunnen genieten daar!
    Mooie foto´s!

    Suus, nogmaals superbedankt voor de kaart en cadeautjes!!

    Liefs xx
  4. noeki:
    13 april 2010
    Hee suus en frank!

    Top dat jullie lekker samen verder kunnen reizen nu.. jullie zullen elkaar toch wel gemist hebben in die 4 weken!
    Suus ik kan me helemaal voorstellen dat je het wel moeilijk had om afscheid te nemen! Het is toch niet niks om zo intensief met die mensen/kinderen om te gaan en dan in 1x weg te gaan om ze vervolgens waarschijnlijk nooit meer te zien!
    Gelukkig ga je nog een hele leuke tijd tegemoet! Hebben jullie verder geen last van alle onrust in thailand? Las in de krant dat er toch wel een negatief reisadvies geldt nu daar.. dus maakte me wel een klein beetje zorgen!

    Nja pas goed op elkaar en geniet van alle avontuur dat jullie nog gaan beleven!

    Dikke kus noek
  5. Joanne:
    13 april 2010
    Filmpjes zal ik maar even niet gaan bekijken nu ik op m'n werk zit (foei!), maar de foto's zien er weer tof uit!
    Leuke avonturen weer. Heel veel plezier met z'n tweetjes, geniet ervan!
  6. Annne:
    13 april 2010
    Hola lui'tjes. Groetjes vanuit het zonnetje. Keb je nog gemaild suus! Kaartje is ook hier aangekomen. Have fun. Merken jullie nog wat van de politieke situatie? Xx
  7. Siem:
    13 april 2010
    Die knotsgekke verkeersdeelnemers klinken me herkend in de oren, ben zelf een keer door zo'n knotsgekke verkeersdeelnemer aangereden in Thailand ;)

    Maar wat leuk dat jullie nu samen zijn en aan jullie reis kunnen beginnen! Heel veel plezier!

    dikke kus, siem
  8. Glenn en Boot:
    14 april 2010
    Oeh, ik durf niet echt vanaf m'n werk jullie stukjes te lezen, maar aangezien de vries dat ook doet, en ik nu toch voorbij werktijd zit, heb ik het zowaar gewaagd! Ah het klinkt als een waardig afscheid van het wildflower home! Lekker dat je nu ook mag reizen-reizen, suus! En ik ben benieuwd naar de fonetische uitspraak van lychees in thailand! Groeien die dingen in bomen?

    veel plezier samen! xx
  9. Natasja en Werner:
    16 april 2010
    Hoi,

    Lekker dat jullie nu met z'n tweeen op pad zijn. Ook dubbel leesplezier :)

    Het weer begint hier nu ook beter te worden, maar de 45 graden gaat het zeker niet halen! Geniet van de trektocht en dat de overige overweldigende natuurmomentjes ook in betrekkelijke prive sfeer genoten mogen worden.

    Groet,

    Natasja en Werner
  10. Jap:
    16 april 2010
    Haha nu heeft Boot dit blijkbaar op werk gelezen, doe ik het keurig op vrijdagavond half 7 ;) ...

    Maar vet, en ik ben blij dat Worst een boek gaat schrijven over het verkeer in Thailand, dan is het helemaal geen probleem meer om dit eventueel bij XTNT te lezen ;)

    Veel plezier nog!

    owja en Worst, over ruim twee weken gaat NAC de grootste prestatie leveren in de clubhistorie he, maar dat wist je vast al!? :)
  11. Nicolien:
    19 april 2010
    Klinkt goed jongens! Jullie zouden samen een schrijversduo moeten vormen! Geniet maar goed van het lekkere weer en tot over een paar weekjes! NYC is the shit; hoe groot het contrast?
    Kus
  12. Tom Grol:
    21 april 2010
    Wat een heldhaftige man is die Worst toch! Te bang zijn om naar Suus te klimmen en dan maar woordjes van een papiertje af lezen...